40. yılıma ithafen

Merhaba sevgili kardeşim,

Bugün sana bir mektup yazmak istedim. Sanırım geleceğe hatıra bırakmak arzusundayım. Ben bu yazıyı bitirirken kısmetse dolu dolu kırk yıldır dünya gezegeninde yaşıyor olacağım. İnsan olmayı öğrenmekle geçen ömrümün bir güzel yeni dönümüne merhaba diyeceğim, tıpkı sana dediğim gibi...

4 Haziran 1980, bir Çarşamba günü açmışım dünyaya gözlerimi, daha üç aylıkken darbeyle tanışmışım. Bugüne gelene kadar da sevgili ülkem, güzel memleketim hep çalkantılı zamanlardan geçmiş, geçiyor, tıpkı dünya gibi... Hangi birini yazsam buraya bilemedim. Gerek de görmedim. Bana göre önemli olan, olan biten her şeyi büyük bir döngünün parçaları olarak görebilmek, yorumlayabilmek...

Bir bin yılın son çeyreğine doğan bir ruh olarak hep bildim, başka çağların kapısında olduğumu, hep hissettim dünyada var olan düzenin kökten değişmesi gerektiğini. Seyahatteyken evi özlemek gibi bir duyguydu benimkisi. Ne demek istediğimi biliyorum ki anlıyorsun. Evet emin ol kendinden!

Bu yazıyı inan herkes okumuyor, okumayacak... Ama okuyanlar, ne demek istediğimi bilenler ya da bilmeye hevesi olanlar olacak. Çünkü bu evrende her şey zamanı geldiğinde oluyor, öğrendik. Hiçbir ağaç zamanı gelmeden çiçek açmıyor, meyve vermiyor. Eğer sen de bu yazıyı okuyorsan sevgili kardeşim inan bana, ortak rüyayı hayatımızın bir yerinde muhakkak görmüşüzdür.

Ne mi o rüya? Nihan’ın Rüyası...

Devamı için tıklayınız.