Allah'ın çeşit çeşit kulları

Rahmetli kayınpederimin bir lafı vardı: “Allah’ın çeşit çeşit kulları var, anlamak ne mümkün?” Çok tatlı dünya iyisi bir insandı rahmetli Osman babam. O bu lafı hangi derin ve belki de acılı tecrübeleri üzerine söylüyordu bilemem. Her duyduğumda kulak kesilir, çeşit çeşit insan olduğunu ve o çeşitler kadar farklı bakış açıları olabileceğini düşünürdüm. Evet bazı bakış açıları, davranışlar bana hiç uymaz, sonuna kadar yargılardım bazı insanları. Kendime o yaşıma kadar kurmuş olduğum değer sistemini her şeyin üstünde tutar ahlaklı, erdemli ve çalışkan bir insan olmaya çalışmanın bu hayattaki en önemli şeylerden biri olduğunu düşünürdüm. Sonra hayat kendime kurduğum katı sınırları bazen esnetmem gerektiğini bana yavaş yavaş öğretmeye başladı. Bunu yaparken değer yargılarımı çiğneyen şeyler yaptığım düşünülmesin! Sadece değiştiremediğim kişileri ve şeyleri kabul edebilme yeteneğim genişledi.

Nasıl mı oldu?

Sınavlar en yakınımdakilerleydi. Aynı ailede de büyüsem, akrabalık ilişkileriyle de bağlansam ya da ortak yaşam alanlarında, kurumlarda insanlarla kesişsem de fark etmeyen, çok da herkeslerle uymayan bir değer sistemim olduğunu kavrayıp yara alabiliyordum. İstiyordum ki herkes benim sahip olduğum yüksek insanlık değerlerine! sahip olsun. Benim kadar hassas, ince düşünceli ve etik olsun. Halbuki bu kadar karmaşık, çok bilinmeyenli holografik bir evren yaratımında bu söylemim, isteğim ne kadar da tek düze ve sıradan bir yanılgıymış şimdi anlayabiliyorum. Kaldı ki benim gibi milyonlarca insan da kendi bakış açısının en doğru olduğu yanılgısında ısrar edip duruyordu. Yani haklılık, haksızlık, doğruluk, yanlışlık çok göreceli şeylerdi.

Devamı için tıklayınız.