Altın Çağ'da cesaret arayanlara

Ey cesur ruh kardeşim,

Eğer bu devirde hala ruh sağlığını koruyabilmiş, hedefine tam bir adanmışlıkla tutunmuş, fayda üreten bir hayat sürebiliyorsan çok cesursun. Senden o kadar az var ki bu dünyada. Lütfen kendini kutla kardeşim. Ben bugün kendi değerimizi BİZ’e hatırlatırken, diğer CAN kardeşler için de cesaret vermeye çalışacağım.

Bundan bayağı bir zaman önce, hatta pandemiden de önce, ilk bu köşeden sana seslenmeye başladığımda yazmıştım. “İyi günleri yaşamak için, kötü günleri görmek, öğrenebilmek için, bazen acı çekmek, yeniyi oluşturabilmek için eski ve zor olanı kabul edip önce, daha sonra da yıkmak gerekiyor belki de!” demiştim sana. Yeni bir çağ ve yeni bir insan tipiyle karşı karşıya olduğumuzu söylemiştim. (Yeni çağ yeni insan)

O zamanlar pek fazla insan dile getirmiyordu bu konuları. Tam bir cesaret örneği gösterip, anlaşılıp anlaşılmayacağını da kafama fazla takmadan doğru bildiğimi yazmaya başladım. Ne mutlu bana ki kardeşim, orada olduğunu hep bildim. Çünkü sen her defasında farklı farklı suretlerle bana ulaşıp, ilahi akışla ne oranda uyumlu olduğumu bana hep hissettirdin. Bu yüzden varlığına minnetim sonsuz, biliyorsun. Biz yolda ilerledikçe, kadim kehanetler bir bir kendini görünür edip farkındalıklarımız yavaş yavaş artmaya başladı. Frekansımız artıp, tekamülde ilerledikçe de sınavlarımız çetinleşti. Aslında sadece bizim için değil, tüm insanlık için çetin sınavlar var günümüzde. Afetler, savaşlar, ekonomik sorunlar…