Beklemek, sabır ve ruhsal zeka

Bir durdum kendime baktım son zamanlarda. Garip bir huzur hali içindeyim sevgili kardeşim. Neler neler yaşadık beraberce?

“Corona Günlerinde ...” yazımı hatırlayanlar boş bıraktığım o üç noktayı kendi adıma hangi kelime ile doldurduğumu merak ediyorlarsa;

Sabır, sabır ve yüz bin kere sabır, çok şükür!

Anneannem yıllarca “ya sabır” dedi biz dinledik. Ee beni tanıyorsun artık. Nasıl bir deli enerji olduğumu hissediyorsundur. Durmakla sınavım olduğunu, sabretmenin benim için ne kadar zor olduğunu... Halbuki anneannem, hayatının devam etmekte olan sonbaharında da nelere sabretti! (Anneannemle dedemin hayatı bir ara yazmam gereken bir roman) Gözlerimle görüp bir kez daha hayran oldum. Ucundan köşesinden nasiplenecektim bu ata mirası sabrı tabii de bu kadar çabuk da bir idrak yaşayacağımı tahmin etmemiştim.

Neler mi oldu son zamanlarda?

Çok emek verip, olsun diye taklalar attığım tüm bireysel projelerim durdu. Bunun içinde romanım da var, dizi projesi de, kişisel gelişim atölyeleri de, gençlikle ilgili düşündüklerim de... Ekimde başlayan toprak hareketi ise ışık hızıyla ilerliyor.

Şimdi tüm bunlara bakınca ne anlıyorum sevgili kardeşim biliyor musun? Ne yaparsak yapalım her şey olması gerektiği zamanda oluyor.

Çabayla taçlanan niyet, kısmetle buluştu mu bir güzel vuslat oluyor.

Devamı için tıklayınız.