Bir yıl daha biterken

Can kardeşim,

Ne kadar zorlu bir yılı geride bıraktık farkında mısın? Geriye baktığında çoğu kardeşimiz zorlu anları hatırlıyor. Halbuki BİZ her şeye rağmen yaşıyoruz. Bu ne kadar önemli ne kadar çok şükredilecek bir şey aslında! Ömrümüzün bir yılında daha güçlenerek ilerledik. Yıkıldığımız, üzüldüğümüz ve isyan ettiğimiz günlerimiz oldu ama yılmadık. Ayaktayız. Dayanıklılık konusunda destan yazıyoruz.

Her yıl, yeni yıl yazıları yazıp kendimce bir iç değerlendirme yapıp sana da umut ve motivasyon verecek sözler söylemeye çalışıyorum, biliyorsun. Bunu yapabilmek için de daha önceki yıllarda yazdığım yeni yıl yazılarımı okuyorum. Gelişimimi, dönüşümümü ve bazen başa sarışlarımı görebilmek için. Sen de yapmak istersen tüm yazılarımın olduğu linkten bulup okuyabilirsin. (Tüm Yazılar)

Yeni yılın bu ilk gününde, kolektif olarak kötü bir yılı arkamızda bırakmamıza rağmen nedense ben umutluyum sevgili kardeşim. Hem de geçen seneki kadar hümanist bir ruh durumunda da değilim üstelik! Geçen sene sana bolca şefkat, kabul, affetme dersleri verdim ve böyle yazılar yazdım. Sonra tabii evren beni bunların hepsiyle sınadı. Bazı sınavları hiç geçemedim. Ama yılmadım. Israrla üzerinde çalışıyorum. Öğretileri suçlamıyorum veya egomu rahatlatacak kafama göre gurular bulup peşine takılmıyorum. İnsanlar, muhtemelen yapamadıklarını haklı çıkaracak çözümleri çok sevip kolaya kaçma eğiliminde olabiliyorlar. Bense o kişilerden değilim! Sen de sakın olma, olur mu sevgili kardeşim!

Yapamadığına, “şu an yapamıyorum” de!