Hala dünyadayken yeni Dünya'yı anlamaya dair

Sevgili Can Kardeşim,

En son yazımda birlikte arşa doğru yol alıyoruz dedim. Mana’yı anlamanın, kalp ile idrak edebilmenin kıymetini yazmaya çalıştım ucundan, köşesinden. (Mana alemine giriş)

Kendi deneyimlerimden dem vurdum. İstedim ki, “böyle de bir şeyler var” diyebil özgürce, anlam bul yaşamda ve sıkı sıkıya bağlan ona. BİZ hala dünyada yaşarken yapılacak çok şey var. Bunun için de kalbimiz ne kadar çok MANA ile bütünleşmek istese de dünya hayatını da unutmamak gerek. Seni bilmem ama ben kendi insanlık deneyimimde dünya ile ilişki kurmakta uzun süre zorlandım canım kardeşim. Aidiyet duygum hep zayıftı. Söylemleriyle, duygu ve düşünce dünyasıyla farklılıklar hisseden ve tam da bu yüzden anlaşılamama sorunları yaşayan bir çocuktum. Dünya yaşamının anlamını sorgulamaya çok küçük yaşlardan başlamış, “ben kimim?” diye soran bir çocuk…Dünyanın koca koca sistemleri üstüme üstüme gelmese, beni yaşayabilmem için güçlendirmese belki de daha büyük acılar da çekerdim. (Burası işin dram kısmı ve kimseye faydası yok. BİZ ancak birimizin acıları dönüştüğünde, o kendine rağmen bir zafer kazandığında birlikte öğrenebiliyor, birlikte büyüyoruz. Benim de tüm çabam bu. Bu YOL’da birlikteyiz, hatırla!)

Geriye dönüp bakmayı çok sevmesem de çocukluk, gelişmek isteyen ruhlar için bir büyük hazine…Birçok şey orada oluyor, sonrası oradaki öğrenimlerin şekillendirdiği bir yetişkin ve dış dünyanın yansıması…İşte bu nedenlerden içsel çocuk, kendine ebeveynlik ve öz şefkat çalışmalarını ben de çok önemsiyorum. İhtiyacı olan kardeşlerime öneriyorum.

Devamı için tıklayınız.