Kişisel liderlik

Çok özledim seni. Çok uzun zamandır yazamıyorum sana. Zaman su olmuş, akmış geçmiş… Arada ses vermek çok istedim hatta bir iki yazı da yazdım ama yayımlatamadım. Elim gitmedi. Korktum. Ayrıştırıcı bir tavır sergiler miyim, ÖZ’ümle SÖZ’üm BİR olmazsa ne hissederim?” dedim kendi kendime. Malum sevgili ülkemiz zorlu süreçlerden geçti, geçiyor.

Koskoca bir seçim maratonunu atlattık. Halkımızın seçimini yaşıyoruz. Hepimiz için zordu. Hala da pek çok zorlu sınav var önümüzde. Bence herkesin dert yandığı ekonomik sıkıntılara kıyasla, duygusal dayanıklılık ve tekâmül yolunda olan kardeşlerim için BİRLİK, BOLLUK, BEREKET bilinci sınavlarıyla dolu yepyeni bir süreçteyiz. Hep hatırlatıyorum tekamül spiral bir süreç diye. İki ileri bir geri oluyor bazen ve insan “ben bu dersi hala neden öğrenemedim?” diye sorguluyor kendini.

Ve BİZ’i hep aynı yerden yakalayıp; KONTROL odaklı KITLIK bilinci yayan eski paradigmayla esir alıyorlar. Hayatının dümenini eline almayan canların cesareti çabuk kırılıyor, görüyorum.

Bunu yapmayalım kardeşim. Bak ben yine burada, sana hatırlatmaya geldim. Kişisel liderliğinin önemini vurgulamaya… Evren sonsuz kaynaklarla dolu. Ve sen sevgili CAN, makro evrenin yansıması olan mikro evren; kendi iç kaynaklarına odaklandığında yapabileceklerin de sonsuz. Kendini neden bu kadar küçümsüyor ve sürekli aciz hissediyorsun sevgili kardeşim? Sen dağları devirebilecek, kendi hayatının dümenine geçebilecek mükemmel bir lidersin. Unuttun mu? Biz ne çok yol yürüdük seninle. Öğrene öğrene… Uygulayarak, bazı şeyleri idrak ederek sonsuzluğumuza açılmaya başladığımız bu ALTIN ÇAĞ’da nasıl olur da tekrar aciziyet hissedersin? Muhtaç olduğun kudretin damarlarındaki asil kanda mevcut olduğunu söyleyen ATAM’ın sesi hiç mi çınlamaz kulaklarında?

Devamı için tıklayınız.