Razı mısın kendinden?

Güzel günlerin olsun sevgili kardeşim,

Bugün bir soruyla başlamak istedim. İstedim ki sen de ara ara bu soruyu kendine sor! Bir hayatın boşuna heba edilmediğini kontrol etmenin en kısa yoludur bence bu soru.

Ne oldu; kötü mü hissettirdim seni? İçinden, “Nihan yine can sıkıcı sorularıyla geldi” diyorsun duyuyorum. İstediğini diyebilirsin. Seni seviyorum ve bundan dolayı ben kendim gibi olup, üstüme düşeni yapıyorum. Beni istediğin kadar yargılayabilir, istediğin zaman okumayı bırakabilirsin. Bunların hepsi özgür seçimin. Ama bil ki benim tasarımım bu ve ben hep bir yerlerden sana ve kendime bu soruları soracağım. Çünkü akıllı sorular sormak bizi düşünmeye ve daha önemlisi, kendimizi tanımaya yöneltir. Tekâmül ancak sorgulayan zihinler içindir.

Şimdiden uyarıyorum seni kardeşim, biraz yükselebilir ve serzenişte bulunabilirim. Sende bu kadar hatırım vardır değil mi? Bunca zamandır kardeşlik yapıyoruz birbirimize. Doğruya doğru, eğriye eğri dememiz gereken yerler var bazen. Benden bu ara azıcık isyan çıkıyor. Tahammül et lütfen ve hoş gör beni de!

Razı mısın kendinden?

Evet lütfen cevapla! Kendini ne kadar tanıyorsun? Olduğun halinle kendini seviyor musun? Aslında ne yapmak istiyor da yapamıyorsun? Mutluluk getireceğini sandığın şeylerin peşinde tükettiğin ömrün her geçen gün azalırken neyi yapmamış olmaktan dolayı pişmansın?