Sadece kendini takip et

Merhaba çok sevgili kardeşim,

Umuyorum ki yavaş yavaş kendini toparlamışsındır ve hayata kaldığın yerden devam edebiliyorsundur. Kahramanmaraş depreminin yaraları daha uzun süre şifalanmaya çalışacak, farkındayız hepimiz. Görevlerimiz devam ediyor ve bu konuda daha etkin ve verimli olabilmek için artık kendi merkezimize gelmeye çok ihtiyacımız var. Herkesin süreci kendi hızında tabii ama yine de çalışmanın da bir şifalanma yöntemi olduğunu hatırlatmak istiyorum. Kaldığımız yerden devam!

Şimdi geleyim bugünkü yazımın konusuna; sahte gurular, kişisel gelişim liderleri ve spiritüel ego…

Uzunca bir süredir beni rahatsız eden bir gözlemimi paylaşacağım seninle. Keskin yargılar koyup birilerini kötüleme peşinde değilim. Amma velakin tekâmül yolculuğumuzda çok tehlikeli olduğunu fark ettiğim büyük bir tuzağı seninle paylaşmak ve kendimce uyarılarımı yapmak istiyorum. Bu sıralar derin depresyon, kaygı bozukluğu ya da panik atak gibi sorunlarla baş etmeye çalışan birçok kardeşimiz, birilerine tutunma ihtiyacındalar. Aslında yaşadığımız bu kolektif travma öncesinde de inanç sistemlerinin yenilenmeye başladığı bir çağ kırılımındaydık. Çoğumuz ruhsal uyanış içerisinde yolumuzu bulmaya çalışıyorduk. Tabii ki böyle zamanlarda yol gösterebilecek rehber ihtiyacı son derece doğal. Ve gerçek bir rehber/yaşam ustası, onunla yolu yürüyene dosttur da. Lafım yok buna. Benim de sayısız rehberim oldu/olacak. Ama her birini kendi özgür irademle seçtim. Onlar da bana sadece ama sadece kendi özgür seçimlerimi yapabilmem için alan tuttular. Kendileri gibi oldular, ben feyz aldım. Yeri geldi yolları ayırdık. Çünkü gelişim böyle bir şey. Yetişkin benliğimiz her zaman kendine ebeveynlik verebilir. Ne kadar kırılmış, korkmuş bir iç çocuğa sahip olsak da bu böyledir.