Toprak ve tarım

Corona salgınından dolayı topluca evde kaldığımız şu günlerde çalışmaya daha az zaman bulabilsem de, zaman zaman kollektif acıyı en derinlerimde hissetsem de halimden büyük oranda memnunum sevgili kardeşim. Niye mi? Hep yapmak isteyip de ancak ömrümün son bir iki yılında yapmaya başlayabildiğim uğraşlarım için daha çok düşünebildiğimden, hayaller kurabildiğimden ve tüm engellere rağmen çalışmanın, toplum uğruna, birlik beraberlik uğruna çalışmanın, birlikte bir yolunu bulabileceğim bir sürü güzel insanın varlığından haberdar olduğum için...

Hala yaşıyorken; gidenlerin yasını tutarak, gelecek için, sağlıklı yeni nesiller için, bir şeyler yapmaya çalışmak da mümkün. Gidenlerin yolu IŞIK, geride kalanların kalbi SABIR’la dolsun.

Biliyorum ki sen de o güzel insanlardan birisin kardeşim! Sadece “ben” demeyen, bu küresel krizle birlikte hepimizin aynı gemide olduğunu idrak etmiş o güzel CAN’lardansın. Bilincini yükseltmek için uğraşıyor, YENİ DÜNYA’yı anlamak için algıların açık, olan biteni fark ediyorsun. Her ne oluyorsa BÜTÜN’ün hayrına olduğunu anlayabilecek kadar olgun bir RUH’sun artık...Fark edelim o zaman yine!

Bu sefer TOPRAK çağırıyor BİZ’i duyuyor musun?

Toprak; bizi doğuran, doyuran, büyüten, uğruna canlar verdiğimiz en sonunda da koynuna girip sonsuzluğa karıştığımız biricik anamız...TOPRAK ANA! Pachamama! Ne kadar cömert, ne kadar sorgusuz sualsiz büyütme derdinde kendine verileni ve biz ne kadar darma duman edip yok etme derdindeyiz onu. Ne kötü bir kısır döngü...İnsanlığa yakışmayan bir çağın evlatları olarak nasıl da ihanetteyiz anamıza?

Devamı için tıklayınız.