Yetersizlik

Nasılsın kardeşim? Umarım iyisindir. Ben bu aralar biraz karışığım yine. Tam da içimde netliğe ulaştığımı sandığım, yapmak istediğim şeylerle ilgili güzel kararlar aldığım ve motive bir şekilde çalışmaya başladığım zamanlardı. Sonra yine bir şeyler oldu, anlayamadım. Halbuki meditasyon, iç gözlem, koçluk tam gaz devam ediyor. Kendilik işçiliğinde uzmanlaşmaya doğru yol alıyorum anlayacağın… Ama yine de “bir şeyler olmuyor “hissi çöreklendi içimde. Ne yapsam olmuyor. Hatta başladığım işlere odaklanamıyorum bile! Her şey yarım yarım kalıyor öyle. Bir tatminsiz hal…

“Yarın yaparım”, “mükemmel olmak zorunda değil, “bırak”, “zamanı gelince yaparsın demek ki doğru zaman değil” iç sesleri eşlik ediyor duygusal hezeyanlarıma. Bunları fark etmek, not almak çok kıymetli tabii. Hatta çoğu zaman umutsuzluğa kapılmama engel de oluyorlar ama o ışığı görememe hali… Kör karanlık kuyularda el yordamıyla gitmeye çalışma… Bildiğin acı çekiyor, kıvranıyorum.

Senin de böyle hissettiğin zamanların oluyor mu kardeşim?

İster hayatın anlamıyla dopdolu işlerle uğraşalım ister akşam yemeğini yetiştirmeye çalışalım insan denilen varlık zaman zaman yetersizlik sabotajcısının tuzağına düşer. “Yapamıyorum, olmuyor, başaramıyorum” der. Tanıyorum kendisini… Uzunca bir süredir hem de! Arada barış falan imzalıyoruz. Yazdım ya hani gölge yanlarımız ve hediyeleri yazımda da! O gölgeleri kucaklayıp, onurlandırmadan hediyelerimize ulaşamıyoruz işte. Ben de tam bu yüzden bu çok iyi tanıdığım “Bayan Yetersiz” i misafir ediyorum birkaç gündür. Tam olarak neler anlatmak istiyor diye dinliyorum sessiz sessiz. Daha tam çözemedim ama şu ana kadar fark ettiğim “netlik” ihtiyacım. Karar aldığım ve aksiyona dökmeyi planladığım birçok iş alanında tıkanan konuların ne olduğunu dürüstçe kendime itiraf etmeli, doğru soruları önüme koyup muhataplarıyla da çözümlere ulaştırmalıyım.

Devamı için tıklayınız.