Yuvaya dönüş: Öz…

Sadece akmasına izin vermek bazen… İçimizdekinin varoluşuna tanıklık etmek. Hiçbir duygu barındırmadan dışarıdan izleyebilmek… Her varlığın içindeki o Tanrısallığı görebilmek. Ben Tanrısallık ya da Allah’ın hikmeti dediğimde bu kelimelere takılmayan, her ikisinin de anlamındaki ÖZ’de buluşabilen bir dünya… Sadece kalpten bir anlayışın hâkim olduğu, kelimelerin ötesine geçebilen bir üslup ve dünya anlayışı düşlüyorum kardeşim.

Mümkün olacak mı? Karşındaki kişinin kalbine güvenebilme imkânı… Çok zor değil aslında. Hepimiz bir zamanlar buna sahiptik. Yavaş yavaş dünya oyununda değiştik, dönüştük. ÖZ’ümüzden uzaklaştık.

Ama şimdi?

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde belki de tam ŞİMDİ yuvaya dönme zamanı kardeşim. Bak neler anlatacağım? Zaman zaman nasıl hatırladığımdan dem vuracağım. Kendi bildiklerim sana da ilham olur diye AŞK’la paylaşacağım.

Yuvan neresi mi?

Ruhun… Belki de sesini duymayı çok önce unuttuğun ruhun… Ara ara hatırlatmaya çalışıyorum. “BİZ buradayız” dediğimde her defasında, “milyarlarca ruh kardeşinle seni kucaklamak için buradayız” diyorum. Büyük bir varoluşun parçaları olduğumuzu bil istiyorum. Çok şükür ki gün içinde bana bunu hatırlatan mesajlar alıyorum, ben de seninle paylaşmak istiyorum. Belki içinde bir yerlerde bildiğin, bilmesen de hep hissettiğin şeyleri başkasından da duymaya ihtiyacın vardır. “Benim gibi düşünenler var” demek istiyorsundur dünyaya. İşte ben bunun için burada BİZ’e hizmet etmekten son derece memnunum. Kendimden, senden, BİZ’den ve yaradılıştan razıyım.

Devamı için tıklayınız.