Aşk

Küçücük, üç harfli, ağır bir kelime…Söylemesi de biraz zor. Bir şeyi ısırır gibi…

Bu kendi küçük, söylenişi zor, anlamı ağır kelime dilimize Arapçadan gelmiş. Yakın coğrafyalardaki dillerde de benzer etimolojik kökleri var. Yaptığım araştırmalar boyunca bölgeden bölgeye aşkın yaşanış şekli ve taşıdığı anlamın sadece ufak değişiklikler gösterdiğini fark ediyorum.Aşkın anlamını araştırırken “yakıcı sevgi”, “birbirine karışmak”, “zehirli sarmaşık” ve “ışık” kelimeleri dikkatimi çekiyor. Yani bazıları aşkı, zarar veren koyu duygularla tanımlamış, kimi de ışığı görüp aşktan geçerek aydınlanmış. Sonuçta binlerce yıllık insanlığın kolektif bilinci bir tanım yapmış; önemli benim için. Kim bilir kaç milyon kişi bu şekilde deneyimledi aşk denen şeyi?

PEKİ GERÇEKTEN AŞK NEDİR?

Çok öznel bir deneyim olmakla birlikte insanoğlunun karşısına çıkan en çetin sınavlardan biri değil mi sizce de? Her adımla kendi varlığının derinliklerine, sevme kapasitesinin sonsuzluğuna açılan bir kapı. Ben böyle bakıyorum bu kavrama. Hem de hiç romantize etmeden. Oysaki ne bayılırım! Romantizmin, edebiyat ve sanat eserlerine yansımasına deli oluyorum. Saatlerce bu tarz şeylerin esrikliğinde kaybolabilirim. Ve bununla birlikte çok da rasyonel bir yerden inceleyebilirim aşkı. Çünkü ancak çok yönlü bir bakış açısı, bir kavramı tam olarak idrak etmeyi mümkün kılıyor.Sonuçta beynimizin salgıladığı hormon kokteylleri hislerimizi yönetirken, aşk sanıp da yaşadığımız illüzyonlar da var hesapta. Atlamamak lazım onları. Gerçek aşkın peşine düşmek ne demek bakmak lazım.Kafaları bayağı karıştırmış olmalıyım. Ama aşk da böyle değil mi? Hem kafayı hem kalbi karıştırmıyor mu biz içine düştüğümüzde? Ha bak bir semantik kavram daha ortaya çıktı. İngilizce’de “aşka düşmek” kavramı var “I fall in love with you.” Demek ki bu aşk denilen şey aynı zamanda içine kontrolsüzce düşülen de bir şey.

Devamı için tıklayınız.