Bir empattan diğerlerine…

Mümkün Dergi’nin Sevgili Okurları,

Spiritüel konulara meraklı ve bilgili bir kitle olarak tahmin ediyorum ki empat* kelimesini daha önce birçok defa duymuşsunuzdur. Bu yazıyı hem bu kavram etrafında derinleşmek hem de konuya yabancı olanlar için tutarlı bir başlangıç noktası yapabilmek için yazıyorum. Duygusal bir nedenim de var üstelik…

Ben, deneyimli bir empatım.

Bu gerçeğimi kalabalıklar içinde yeni yeni söylemeye başladım. Sanırım artık bu durumla ilgili paylaşmak istediklerim var. Yıllarca süren acı çekme, kendini keşif ve korunmayı öğrenme süreçlerimi aynı yollardan geçmekte olan siz sevgili canlarla paylaşmak istiyorum. O yüzden çok didaktik bir yazıdan ziyade deneyime dayalı, otobiyografik bir yazı sizleri bekliyor.

Empatlık hakkında detaylı bilgi edinmek isteyenler için de harika bir blog buldum. Onlar buraya bıraktığım linke gidip, detaylıca empatların özelliklerini inceleyebilir ve kendilerinde bu özellikler ne ölçüde bulunuyor, bakabilirler. Sonuçta bu yazıyı herkes okumayacak. Bir çekim duyup geldiysen senin için burada muhakkak bir şeyler var sevgili okur.

Şimdi gelelim bana;

Çok küçük yaşlardan beri duyguları hissedebiliyorum. Hatta o kadar ki o duygunun kendisi olabiliyorum. Bu ne demek şimdi diyeceksiniz? Karşımdaki kişi, olay, durum, film, mekân, sanat eseri vb. aklınıza gelen çoğu şeyle bağlanabiliyorum. Tıpkı Bluetooth bağlantısı olan bir araç gibiyim. Ziyadesiyle hassas kişiliğim beni hiçbir olay karşısında duyarsız bırakmadığı gibi aşırı duyarlılıktan dolayı acıdan kavrulduğum çok uzun zamanları ardımda bırakmış bir bireyim. Kolay olmadı.

Devamı için tıklayınız.