Disiplin ayı Eylül hoş geldin, iyi ki geldin!

Eskiden eylüldenince romantik ve görkemli bir ay aklıma gelirdi. Sarı sarı yapraklar, ince ince yağan bir yağmur ve toprak kokusu…İklimler değiştiğinden beri eylül de pek sıcak geçiyor şimdilerde ama yine de “Yaz bitti, kendine gel!” dedirtiyor kimilerimize. Ben de o kişilerden biriyim. Uzun süredir bekliyordum eylül ayını. Kendimden sıkılmışlık halinde, bu günlerin hayalini kuruyordum. Eylül de sağ olsun bir hız geliverdi.  Hem de öyle bir geldi ki üstümüzdeki ölü toprağını kaldıracak gibi sanki…Evet hala çok kötü şeyler oluyor ama eylül, ağustosun o boğucu, insanı kendi içinde bin bir sorguya sokan bol sınavlı enerjisinden farklı olarak bir ferahlık vaat ediyor sanki. Ya da ben öyle hissediyorum. Haklı olmayı çok istiyorum.

Aslında benim için eylül okul ayı. Hele bu sene daha da erken açılınca okullar ne yalan söyleyeyim kendi adıma mutlu oldum. Uzun süredir çalışma disiplinimi kaybetmiş, üretemez olmuştum. Dinlenmek değil ama atalet benim sinirimi bozan tüm ayarlarımla oynayan ve kendimi hayatta yararsız hissettiğim bir durum. Bu yüzden kendimden çok memnun değildim son zamanlarda. Az daha depresyona sürükleniyordum, neyse ki bir haftadır yazı masasının başına geçebildim ve önce başka bir platformda zorlu ağustos ayımı yazdım. Şimdiyse buradan siz değerli okuyucularla eylülün gelişini kutlamak ve kendi kişisel üretim alanlarımıza selam göndermek istiyorum.

Devamı için tıklayınız.