Kararlı olmayı öğrenme maceram

Çocukken karar vermekte çok zorlanırdım, özellikle de kıyafet alışverişine gidildiğinde. Sanki verdiğim karar milyonları etkileyecek büyüklükteymiş gibi uzun uzun düşünür, annemi deli ederdim. Alt tarafı ayakkabı alınacak. Çok şükür, belki iki çift bile alabilecek durumumuz vardı ama ben bir türlü beğenip beğenmediğime, hangisinin daha rahat olduğuna karar veremezdim. Sonra büyüdükçe birçok konuda kararsız olduğumu fark ettim. Hatta bu durum benim her zaman için tek gruba ait olamayışıma ve birçok deneyim yaşamama sebep oldu. Bu haliyle bakıldığında bugünlerde inşa etmeye çalıştığım nötr ve kutupsuz bakış açısı adına çok da yerinde bir durummuş. Fakat bazen de olumsuz yanları olabiliyormuş her duygu gibi.

Ben, bugünkü yazımda kararsız kalmanın yani bazı konularda netleşememenin hayatımızı nasıl olumsuz etkilediğine biraz kafa yormak istiyorum. Özellikle de insanlar ve ilişkiler konusunda. Benim kadar hümanist yazılar yazan ve en azından herkesi kabul konusunda kendi sınırlarını aşmaya çalışan, birleştirici biri için kişisel bir devrim bu anlatacaklarım. Bazıları çelişkili davranmakla bile yargılayabilir beni ama özü anlamak isteyenlerle bir yerlerde muhakkak buluşuruz. Çünkü tüm birleştiriciliğimi, kapsayıcılığımı koruyabilmek için bazı şeylerden ve kişilerden kendimi uzak tutmayı ve enerji alanımı korumam gerektiğini daha yeni yeni öğreniyorum.

Ne oldu da net kararlar almaya başladım?

Kararsızlığımın bedelini bana ağır deneyimlerle öğreten evrene çok şey borçluyum. Şefkat sosu ile karıştırdığım karaktersiz bir duygu olan kararsızlık aslında içten içe beni yiyen ve enerjimi alan bir olguymuş, yeni yeni fark ediyorum. Bir şeyi ya seversin ya sevmezsin. Ya beğenirsin ya beğenmezsin ya da hakkında iyi sezgilerin vardır ya da yoktur. Bunları hep biliriz değil mi? Hem de ilk dakikadan itibaren. Ama yok ben kendime rağmen, derin sezgi ve farkındalıklarıma rağmen hep kendime bir meydan okumada kalmak istemişim yıllarca. Bu da benim geleceğe ve dönüşüme dair umudumdan kaynaklanmış. Şimdilerde bu durumun hala hata olduğunu düşünmemekle beraber, tedbire ihtiyaç duyduğunu ve sürekli olumlu düşünerek de bir şeyleri değiştiremeyeceğimi fark ediyorum. Enerjimin sonsuz olmadığını fark ettiğim gibi.

Devamı için tıklayınız.