Kendi yolumuz: Hep O’na

Spiritüalizmin yükselişe geçtiği, bireylerin içi boşalan toplum değerleri karşısında maneviyatlarını korumak ve belki de inancın gücünü içlerinde yükseltebilmek için her yeni gün bambaşka bir öğretiyi yücelttiği, ritüellerle, ruhsal çalışmalarla, kişisel gelişim atölyeleriyle dopdolu bir çağdayız. Haliyle bu yollara ilgisi olanların da -eğer içini doldurarak ve derinleşerek ilerlemezlerse- savrulduğu ve de bir yerden sonra tüm bu öğretilerin oyuncağı oldukları bir senaryoyla da karşı karşıyayız.

Gün geçmiyor ki sosyal medyada yepyeni bir öğreti ya da atölyenin adını duymayalım.  Ben bu durumu çeşitliliğe olan saygımdan ötürü olumlu karşılasam da sapla samanın karıştığı farklı haller de gözlemliyorum. Bu alanlarda kendini kaybedenler için de üzülüyorum doğrusu.

İnsan Neden Ruhsal Arayışa Girer?

Gerçek diye bildiğimiz üç boyut dünyasının bizlere yüklediği sorumluluklar altında ezilmeye başladığımız zaman, hayatın anlamı konusunda arayışa geçtiğimizde ve hayattan eskisi kadar keyif almayı başaramadığımız anlarda depresyon adı verilen bir hastalığa yakalanırız. Depresyon karanlık ve yalnız bir yol gibi algılansa da baş etmeyi başarabilenler için içinde oldukça büyük fırsatlar barındırır bana göre. Tam bir içe dönüşün yaşandığı bu dönemlerde insan kendi ruhuyla tanışır. Dünyada onu ruhundan daha çok ilgilendiren başka uyarıcı kalmamıştır artık. Ruhun büyümesi de işte bu dönemde başlar. O çok gerçekçi illüzyonun kırıldığı, fiziksel bedenin ötesindeki gerçekliğin yavaş yavaş bize göz kırpmaya başladığı zamanlar, en çok arayışta olduğumuz zamanlardır.

Devamı için tıklayınız.