Peru Seyahati – 4
- Nihan Uycan Özen
- 16 Ara 2025
- 1 dakikada okunur
Yazının önceki bölümleri için lütfen tıklayın:
ÖDÜL
Patika boyunca gördüğüm tüm vizyonlar ve kendi kişisel travma çözülümlerim bu maceradan bana kalan ödüllerdi. Buna rağmen bu ödüllerden ziyade yolculuğun başıyla sonu arasında geçirmiş olduğum öyle bir süreç vardı ki bence dönüşüm tam da orada başlıyordu. O yüzden bu yazıda seremoni sonrası odaya gelince yaşadığım ve de kız kardeşimle geçtiğimiz büyük sınavın detaylarından daha çok ŞİFA’yı ve DÖNÜŞÜM’ü yazmak istiyorum. (Tahmin ediyorum ki her ailede onca sevgiye rağmen çözümlenmemiş bir kardeş karması sorunu vardır. Bizde de vardı ve hala farklı kuşaklarda etkileri bir parça devam ediyor amma velakin itiraf etmeliyim ki, Peru’da her ne olduysa, Türkiye’ye döner dönmez, bozulmuş birkaç ilişkinin şifalanmasına vesile olduğumuzu hem ben hem de kız kardeşim çok iyi anladık. Bunun için ikimizle de gurur duyuyorum. Geçmiş kuşakları şifalandırırken, temiz bir gelecek nesil yaratmaya da niyet etmiş olduk)
DÖNÜŞÜM
San Pedro’nun ruhunun, ruhuma kattığı şeyin ne olduğunu odaya geri döndüğümüz ilk an anlayamamıştım. Gerçi etkisi tam olarak da geçmemişti. Baktığım duvarlarda, oda kapısında, her yerde geleneksel Peru köylüsü siluetleri görüyordum. Başka zaman olsa bunları sanrı kabul edip yaşadıklarımdan korkmam gerekirken ruhum farklı bir bilgelikle sarıp sarmalanıyor alandaki ataları gördüğümü biliyordum. Bu durum bana korku vermekten ziyade içimde derin bir saygı uyandırıyordu.
İnsan bilinci kim bilir kaç yaşam üzerinden evrimine devam etmiş, ne maceralar yaşamış, neler öğrenerek durmadan ilerlemişti. Bazen ileri, bazen geri…Çünkü tekâmül lineer değildi, spiral bir düzlemde döne döne ilerliyordu. Biriken deneyim kolektif alanda toplanıyor ve almayı bilen ruhlar için ödüllerini tek tek sunuyordu.
Yorumlar