Rutinler iyidir

Eylül ayında okulların açılmasıyla hepimize sirayet eden disiplinli yaşam hali kendimi ve alışkanlıklarımı analiz etme imkânı sundu bana. Benim gibi esnek zamanlı çalışıp üreten, kendi çalışma zamanını kendi planlayanların sayısı Korona pandemisinden beri oldukça arttı. Sadece sanatsal alanlarda ya da serbest zamanlı hizmet alanlarında çalışanlar değil, ofis işi yapanların bile hibrit çalışma modellerine geçmesiyle esnek çalışmanın oldukça yaygınlaştığı bir dönemdeyiz. Bu paradigma değişikliğinin çok olumlu yanları olmakla birlikte disiplin kaybı gibi de büyük bir çıkmazı var. Ben uzun yıllardır bu alanda gitgeller yaşayan bir esnek zaman yöneticisi olduğum için bazı tespitler yapmayı kendimde hak gördüm. Rutinlerin riskleri ortadan kaldırdığını ve verimlilik yarattığını fark ettim.

En Önemlisi Kendine Olan Taahhüdün

Kurumsal hayatı bıraktığım ilk zamanlarda yazma rutinimi oluştururken çok zorlandığımı ve sadece haftanın bir gününü buna ayırabildiğimi hatırlıyorum. Çünkü minicik çocuklarım vardı, bakıcım ayrılmıştı ve ben bir anda hem ev işleriyle uğraşmak hem de yazar olmaya çalışmakla çok meşguldüm. Yine de baş koyduğum yol için bir şekilde eğitimlere, atölyelere zaman ayırıp, evimin işleri ve çocukların bakımıyla ilgili her şeyi organize ederek haftada bir gün de parka kaçıp yazı yazıyordum. Yani o zamanlarda bile çok verimli olmasa da bir rutin oluşturmuştum. İş hayatının bana kattığı sonuç odaklı tarafım, sürekliliğin her şey olduğunu bana hatırlatıyor ve hiç yazamasam dahi her salı günü parka gitmem gerektiğini kulaklarıma fısıldıyordu. Ben böyle böyle iki sene içinde ilk romanımı bitirdim. İki dergide yazmaya başladım ve zamanla bu konuda kendime güven geliştirdim. Kendime taahhüdüm olan rutinime uymasam bunlar olur muydu, hiç emin değilim. Tabi ki arada rutinden çıktığım, uyamadığım aylarım oldu ama bu konuya gösterdiğim adanmışlık beni her seferinde rutinime geri çağırdı.

Devamı için tıklayınız.