HT Hayat

Canım kardeşim, Nasılsın bu aralar? Son yazı mı okudun mu? Şekil-içerik-anlam demiştim. Hep birlikte anlayalım istiyordum görünenin ötesi olduğunu. Herkes anlasın istedikçe de anlatmanın bin bir türlü yolunu deniyorum. “Nihan, durmadan aynı şeyleri yazıyorsun” diyen kardeşlerim varsa mazur görsünler. İçimdeki kapsayıcılık değeri o kadar yüksek ki kendi başına bir yazı konusu olur. Nasıl ki “ kardeşim” diye seslenirken hiç kimseyi ayırt etmeden CAN’a sesleniyorsam öyle işte…

Sevgili Can Kardeşim, En son yazımda birlikte arşa doğru yol alıyoruz dedim. Mana’yı anlamanın, kalp ile idrak edebilmenin kıymetini yazmaya çalıştım ucundan, köşesinden. ( Mana alemine giriş ) Kendi deneyimlerimden dem vurdum. İstedim ki, “böyle de bir şeyler var” diyebil özgürce, anlam bul yaşamda ve sıkı sıkıya bağlan ona. BİZ hala dünyada yaşarken yapılacak çok şey var. Bunun için de kalbimiz ne kadar çok MANA ile bütünleşmek istese de dünya hayatını da unutmamak gerek. S

Can Kardeşim Merhaba, Umarım bu yaz günlerinde kışın yaşadığımız karanlığı bir nebze de olsun aydınlatacak alan ve zamanı bulabiliyorsundur. Tatil yapıp dinlenebilmeni çok isterim. Bu imkanın yoksa da kendine o alanı yaratabilmeni…Karanlık ve aydınlık birbirine sarılı aynı ÖZ’den gelen iki farklı tezahür formu, hatırla lütfen! Hatırla ki, karanlıklara düştüğünde arkasının aydınlık olduğunu, hiçbir şeyin kalıcı olmadığını bil. Tıpkı aydınlıktan sonra yine karanlıkların gelebil

ÖNEMLİ NOT: Aşağıdaki yazıyı ülkemizin dört bir yanını saran yangın afetinden önce yazmıştım. Daha yayına göndermediğim aklıma gelince tarifsiz üzüntüler içinde bir de bu konuya dikkat çekeyim diye düzenleme yapmak üzerine başına oturdum. Fakat baştan sona okuduktan sonra meselenin ÖZ’üne doğru bir yerden değindiğimi fark ettim kardeşim. Bu nedenden, noktasına virgülüne dokunmadan sunuyorum içimden akanları yine…Karar senin… Gel kritik sayıyı birlikte aşalım! Bugünlerde içimi

Güzel kardeşim merhaba, İlk defa olabildiğince kısa yazacağım sana. Bu yazıda birçok tekrar bulacaksın. Eğer benimle uzun zamandır yol alan CAN’lardan isen ne olur alanda kalmaya devam et. Tekrarlar idrak etmeyi kolaylaştırır. Eğer yeni isen buralarda kelimelerimin niyetine, ardından kalbine akan sesime, yani BİR olanın sesine odaklan. Kendi eşsiz varlığıyla senin içinde gizli olan bilginin açılmasına izin ver. Aslında hem çok basit hem de belki de dünyanın en çok çaba isteye

Canım kardeşim merhaba, Eminim “Michael Jackson” ismini duymuşsundur. Kendisi internetin olmadığı dönemlerde bile yedi kıtada tanınan, yirminci ve yirmi birinci yüzyıl başlarının en tanınmış pop müzik sanatçısı. Yaklaşık iki aydır takıntılı bir şekilde kendisini araştırıyor, çocukluğumun tüm kliplerini baştan seyrediyorum. Kendime de sormadan edemiyorum; “bu adamda beni bu kadar çok çeken şey ne?” diye. Her defasında yepyeni bir Michael Jackson tanıyorum çünkü. Onun hakkında

Canım kardeşim merhaba, Biliyorsun geçen haftalarda daha fazla uyarı yazısı yok dedim. Emir büyük yerdendi, söylemem gerekti. Kalbimle duyduklarım parmaklarımın ucundan kağıda dökülmezse rahat etmiyor ruhum. O yüzden haddimi aşmadan bugün bir konuyu aydınlatmaya çalışacağım. Yazacağım şeyler tespit yapmaya yarayacak. Ben de seninle öğreniyor, seninle birlikte YOL alıyorum, biliyorsun. Ve hatta çoğunlukla önden gelen bilgi, kendini zamanla açığa çıkardığında da dönüp dolaşıp b

Merhaba sevgili kardeşim, Yazdın mı içinden geçtiğin zorlukları, kâğıda döktün mü NÖTR kalamadığın alanları? Valla ben on beş gündür aralıksız sabah yazıları yazıyorum (bu pratiği harika bir atölyeye borçluyum, onu da bir ara yazacağım) O kadar iyi geliyor ki… Zihnim nelerle dolu, görüyorum. Çünkü düşünmeden, elimi kâğıttan kaldırmadan üç dolu sayfa yazıyorum her sabah. Zihnin çöplüğüne bir güzel seyahat! Ve fark ettim ki, kafam bu aralar fena halde DİJİTAL KÖLELİK distopyası

Güzel, verimli ve bol ışıklı bir haftaya selam olsun sevgili kardeşim, Dışarıda ne olursa olsun iyi ol, umutlu ol istiyorum. Biliyorum geçen yazıda umutsuz ve karanlık şeylerden bahsettim. Gelecek kaygısıydı bana bunu yaptıran. Senin tarafından bakıldığında pek de yapmamam gereken bir şey değil mi? AN’da kalmayı anlatan bir yazar, kalkmış kendi gelecek endişelerini yazısına taşımış diyebilirsin. Böyle anlarda lütfen benim de sıradan bir insan olduğumu hatırla! Umudu, içsel gü

Merhaba Sevgili Kardeşim, Nasıl gidiyor hayat? Nelerle vaktini geçiriyorsun bu aralar? Ben bu hafta kendimi eşzamanlılıklara açtım. Nedir bu “eşzamanlılık” diyorsun, duyuyorum. Psikolojiden, kuantum fiziğine kadar birçok alanda karşıma çıktı bu kavram yıllar boyu. Anlatması, rasyonel bir zemine çekilmeye çalışılması zor. O yüzden de akla mantığa bürümekten ise kalbine hoş gelecek şekilde anlatmaya çalışmak olacak benimkisi. Hem de en yalın haliyle…Umarım başarabilirim. Senden

Bu sabah Bolluk Bilinci’ni hatırlamam, hakkıyla idrak etmem ve sana anlatmam gerektiği duygusuyla uyandım kardeşim. Haliyle geçtim bilgisayarın başına, kalbimden dökülenleri yazıyorum. Ben hep gelen ilhamın kaynağına bakarım. “Neden?” diye sordum önce, sonra da “neden şimdi?” dedim. Cevaplar bir bir geldi. (Sen de sorarsan sana da gelir canım kardeşim. Bu hep işleyen hızlı bir bağlantı halidir.) Altın Çağ kurulurken bazı zorluklardan geçeceğimizi tüm kadim bilgeliklerden, keh

Canım kardeşim, Bugün senin için bambaşka bir yazı düşünmüş, uzun zaman önce de üzerinde çalışmaya başlamıştım. Tahmin et ne oldu? Duygularım dalgalandı, karıştı; akış bambaşka bir şeyi ısrarla aklıma ve kalbime düşürdü. Anladım ki sana didaktik bir şekilde bilgi vermeye çalışmaktansa kendi deneyimimden bir şey sunmak daha kıymetli olacak. Zaman zaman ben de her insan gibi yetersizlik, hayal kırıklığı, motivasyon kaybı ve hayata karşı isteksizlik yaşayabiliyorum. Hele anlam k

CAN kardeşim merhaba, nasılsın bu aralar? Kendine inanç konusunda ne gibi gelişmelerin var? Yeteneklerine odaklanabildin mi? Yoksa hala karanlık kuyuların dibinden mi bakıyorsun hayata? Yapma bunu! Kendine ihanet bunun adı. Sen dünyaya kendi varoluşunu göstermeye gelmiş, açmayı bekleyen harika bir çiçeksin. Eğer hala uygun koşullar oluşmadıysa bu kaderin seni desteklememesi kadar, senin de yetişkin olma sorumluluğunu ele almayışındandır. Fark et! İçinde acı çekmekte olan o k

Bu sefer seni zor bir yerden selamlıyorum kardeşim. Farkındayım. Başlık aslında tüm insanlık için ortak dileğimi içeriyor. Herkes yapamıyor, yapamayacak da… Ama ben sana ve kendime çok inandığımdan sade ve öz birkaç kelam edeceğim bu konu özelinde. Ey güzel Can, Sen ki uzun zamandır bir arayıştasın. Mutluluk koymuşsun arayışının adını ama fena halde yanılıyorsun. Aradığın şey kendinsin. En derinde bir yerlerde biliyorsun. Bu yüzden başlığı görür görmez geldin buraya. Bir sihi

Canım Kardeşim, Bugün sana uzun uzun kendimden ve yaptıklarımdan bahsedeceğim hazır ol. Malum kendimden ziyade ortak olan konular ve kişisel gelişim benim alanım. Ve kişisel gelişim yazınca daha çok okunuyorum üstelik ama bak bu kardeşin bu sefer gelişmiş bireylerden, gelişmiş toplumlara giden yola katkı sunmak istiyor. Çünkü aslında benim tek amacım medeni bir toplum yaratma ve BİRLİK bilinci konusunda katkı sunabilmek. Bu çok da kolay olmayabiliyor bazen. Sonuçta ben de bir

Güzel kalpli kardeşim merhaba, Geçen yazıdan bu yana yaklaşık iki haftada o kadar güzel şeyler oldu ki, paylaşmadan duramayacağım. Aslında bu hafta için kişisel gelişim konusu yazacaktım ama baktım da kendi hayatım üstünde çalışabileceğimiz en tanıdık yer. (Bir de bu köşeyi kişisel tarihçem gibi de görüyorum bir taraftan) Belki sana da umut ve motivasyon kaynağı olur bu kardeşinin yaşadıkları dedim. Yapmak istediklerin için gerekli cesaret kalbinde, hatırlatmak istedim. Ve va

Son yazımı BAŞARI konusunu gündemime alacağımı hissettirerek kapatmıştım kardeşim. Geçen süre boyunca da hep bunu düşündüm. Kendim için de senin için de, YENİ DÜNYA için de bu tanımı yapmam gerektiğini fark ettim. Hatta fark ettirildim. Koçluk seanslarımın son ödeviydi bu konu. Çünkü bireyselden toplumsala giden bir YOL bizimkisi. BEN dönüşmeden BİZ dönüşemiyor! Ben de bir iki haftadır soruyorum kendime “BAŞARI” denen şey ne ola ki? Neden bu kadar büyük değerler atfediliyor b

Sevgili Kardeşim, Farkındaysan sürekli birlik, beraberlikten bahsediyorum. BİRLİK bilincini elimden geldiğince aktarmaya uğraşıyorum. Neden birlikte başarmak zorundayız düşündün mü hiç? Tek başına girdiğin ve sonucu her defasında hüsran olan savaşları hatırla önce! Sonra, “birlikten kuvvet doğar” diyen ataların bilgeliğini ve BİR olmayı başarabilmiş ulusların, toplulukların zaferlerini. Çok değil, yüz yıl önce bu topraklarda da benzer bir destan yazıldı. Ve Nihan aylardır ne

Ahh kardeşim, Ne mutsuzum şu sıralar. Depresyonun eşiğinde; hayatımın anlamını, varoluşu ve nefsin tuzaklarını düşünürken buluyorum kendimi sık sık. Dışarda çok fazla şey oluyor, tolere etmeye, olup bitene gözümü kulağımı kapamaya çalışıyorum kimi zaman. Çünkü çok etkileniyorum. Varoluşuma tehdit gibi algılıyor, kapana kısılmış gibi hissediyorum. Ülkemizin dört bir yanı, başka ülkelerin - ilkel bir alışkanlığın tezahürü -savunma araçlarıyla dolu. İçi ise zaten uzunca bir süre

Bırak kardeşim bırak! Endişeyi, korkuyu, beklentiyi, hayal kırıklığını… Planı, programı, bilme ihtiyacını… Sonuçlara olan bağımlılığını, onayı, takdir isteğini… Kontrolcülüğünü ve güvensizliklerini… Hepsini BIRAK! Nerden mi çıktı bu bırakma telkinleri? Hem de benim gibi eski bir kontrolcü kimlikten! Evet ben kontrolcü kimliği baskın, plandan programdan ve bilmekten hoşlanan bir insandım. Hatta zaman zaman hala da böyle bir insanım. Çünkü bazen hala gerekiyor. Gerekiyor mu ger