HT Hayat

Merhaba sevgili kardeşim ve merhaba içindeki küçük çocuk, Seni görüyorum merak etme. Ne kadar uzun zamandır görülmeyi beklediğini de biliyorum. Neşeni, heyecanını, oyun oynama tutkunu ve keyif dolu saatlerini çok özlemiştim. İyi ki, iyi ki buldum seni tekrar ve her birimizin içindeki o küçük çocuğu görebilmeyi başardım. Bazımızın ki o kadar da mutlu görünmüyor. Biraz üzülmüş, kırılmış...Unutulduğu, görülüp duyulmadığı için...Ama hiçbir şey için geç değil ki! Hayat ŞİMDİ’dir.

Rahmetli kayınpederimin bir lafı vardı: “Allah’ın çeşit çeşit kulları var, anlamak ne mümkün?” Çok tatlı dünya iyisi bir insandı rahmetli Osman babam. O bu lafı hangi derin ve belki de acılı tecrübeleri üzerine söylüyordu bilemem. Her duyduğumda kulak kesilir, çeşit çeşit insan olduğunu ve o çeşitler kadar farklı bakış açıları olabileceğini düşünürdüm. Evet bazı bakış açıları, davranışlar bana hiç uymaz, sonuna kadar yargılardım bazı insanları. Kendime o yaşıma kadar kurmuş o

Pek herkesin tercih etmediği kaktüs diye bir çiçek var. Biliyorsun değil mi sevgili kardeşim? Şimdilerde çoğunlukla radyasyonu temizliyor diye televizyonların, bilgisayarların yanına konuluyor evlerde. Fazla su da istemiyor aslında. Bu haliyle bakımı da kolay gibi... Ama kaç kişi gerçekten kaktüsü sevip de alıp evine koyuyor bilmiyorum? Neden mi merak ettim? Bu bol dikenli çiçek bir ay içinde iki kez bana kendi sınırlarımı hatırlattı ve büyük farkındalık anları yaşattı. Ben d

Selam canım kardeşim, Sana sözüm var geçen yazıdan, kaktüse ne oldu anlatacağım ama önce bir konuya açıklık getirmek istiyorum. Buna takılanlar olabilir, öyle hissettim. Ben hep “kardeşim” diye sesleniyorum, bazen emir kipinde yazıyorum çünkü içimden öyle akıyor, hiç değiştirmiyorum. Yakından tanıyanlar, beni bilenler “kardeşim” derken neden öyle seslendiğimi biliyor. Aramızda beni yeni tanıyanlar ve bu seslenişi değişik bulanlar varsa diye açmak istedim bu konuyu. Ben eşitli

En son ne zaman şükrettin sevgili kardeşim? Ama gerçekten kalpten, idrak ederek... Neye, kime, hangi olaya şükran duydun? Şunu soruyorum aslında, farkında mısın sahip olduklarının, yaşadıklarının, öğrendiklerinin, ilişkilerinin, hayat deneyiminin? Gerçekten, ama gerçekten, farkında mısın? Bence çoğu zaman değiliz! Eğer öyle olsaydı sadece varoluşumuzun muhteşemliği uğrunda bolca şükreden varlıklar olurduk ama maalesef öyle değiliz. Tasarımımız gereği, tekamülümüzün tamamen bu

Merhaba sevgili kardeşim, Yavaş yavaş sonbaharın kendini tüm ihtişamıyla hissettirdiği şu günlerde her şey o kadar farklı yansıyor ki bana. Sanki benim kırk yıllık ahir ömrümün başka bir eşiğindeymiş gibi hissediyorum kendimi. Gördüğüm, hissettiğim, yaşadığım, hafızama kaydettiğim her şey başka türlü... Sanki her şeyi yeniden öğrenip en baştan bir algı düzeyi oluşturuyorum kendime! Hani ben hep yazıyordum ya beşinci boyutun kapıları açılıyor, hazır olalım diye... Gerçekten ar

Canım kardeşim nasılsın görüşmeyeli? Uzun zaman oldu, yazamadım. Yazmak isteyip de yazamadım. Ülkemizde, dünyamızda ne büyük değişiklikler oluyor, farkındasın sen de biliyorum. Kötü hissettiren olaylar, endişelere boğan gelişmeler, bilinmezlikler... Tüm olan bitene verilen tepkiler... Bu tepkilerin doğurduğu etkiler... O kadar yoğun ki şu sıra biricik Dünyamız’ın enerjisi, zaman zaman hepimizi yoruyor. Benim de hayatımda son dönemde değişiklikler oldu. Üzüldüm, yorgun ve bezg

Uzun zamandır bu kadar güzel bir sonbahar gözlemleme fırsatım olmamıştı kardeşim. Şehirde üstelik… Belki takvimler kışı işaret ediyor ama benim için mevsim hala sonbahar. Havalar hala sertleşmemişken, kısıtlı zamanlarda da olsa her gün sarı, yeşil, kırmızı yaprakların arasından yürüyerek geçmek o kadar büyük bir nimet ki! Mutluluktan kalbim sıkışıyor bazen. Şükür gözyaşları süzülüyor gözlerimden. Hala sağlıklı olduğum, nefes alabildiğim ve doğanın bu güzelliklerini görebildiğ

Hayat ne garip, ne kadar şaşırtıcı aslında! Her geçen gün bunu daha iyi anlıyorum sevgili kardeşim. Heyecan dolu bir serüvenin içinde kimilerimiz bilinçsizce sürüklenip gidiyoruz, kimilerimiz biraz daha cesaretli. Bu cesaret özgür bir yelkenlinin kaptanı olmaya kadar itiyor onları. O büyülü, sonsuz mutluluk vaad eden limana varılmak isteniyor. Halbuki yelkenlinin gideceği limana varıp varmaması büyük oranda çıkacak rüzgara ve onun için önceden belirlenen rotaya bağlı, unutuyo

Yaklaşık bir haftadır su hakkında okuyorum, yazıyorum, düşünüyorum. Haliyle bu hafta da sana bu perspektiften bir şeyler anlatmak istedim. Dilim döndüğünce, bu konuya vakıf olabildikçe, söyleyeceklerim var. Her yerde duyuyorsundur baraj doluluklarının kritik seviyenin çok altında olduğunu, su kıtlığıyla karşı karşıya olduğumuzu. Biliyorsun şu fiziksel bedenimizin dörtte üçü sudan oluşuyor. Yani en önemli yapı taşlarımızdan biri SU. Hücrelerimizin içinde bolca su var. Su da ik

Sadece akmasına izin vermek bazen… İçimizdekinin varoluşuna tanıklık etmek. Hiçbir duygu barındırmadan dışarıdan izleyebilmek… Her varlığın içindeki o Tanrısallığı görebilmek. Ben Tanrısallık ya da Allah’ın hikmeti dediğimde bu kelimelere takılmayan, her ikisinin de anlamındaki ÖZ’de buluşabilen bir dünya… Sadece kalpten bir anlayışın hâkim olduğu, kelimelerin ötesine geçebilen bir üslup ve dünya anlayışı düşlüyorum kardeşim. Mümkün olacak mı? Karşındaki kişinin kalbine güven

Öz’ü sözü BİR olmak evren tarafından sürekli sınanan bir olgudur kardeşim. Ben de sınavdayım BİZ’le birlikte… Sen de sınavdasın benimle! Nereden mi aklıma geldi yine? BİRLİK’i yazıp anlatma derdinde olan her yazar, yolu O’na olan her arayıştaki yolcu gibi evren önüme türlü türlü sınavlar koyuyor ve soruyor: “Hadi hazır mısın madem hizmete?” “Ayrıştırma, birleştir!” diyor. Tüm kalıplara, sosyo kültürel alışkanlıklara ve tüm doğru bilinenlere inat benim de kalıplarım kırılıyor.

Genç kardeşim merhaba, Bugün sana seslenmek istiyorum. Biliyorum sen oradasın. Umutlu ve heyecanlı bir kalple dünya serüvenindeki yerini alabilmek için çok çalışıyor, emeklerinin karşılığını alacağın zamanları sabırsızlıkla bekliyorsun. Ya da dünyaya kendini ifade edecek o alanı daha bulamadın. Kimse seni dinlemiyor, anlamıyor ve hiçbir şansın olmayacak gibi hissediyorsun. Ama var, bil istiyorum. Tek şansın KENDİNSİN! Potansiyelini uyandır! Sen gencecik, açmak için gününü ve

Çok sevgili kız kardeşim, Bugün birileri sana bizim günümüz olduğunu söyleyecek. Yakınındaki seni seven, sayan erkekler sana çiçekler verecekler. Sen kendini belki şımartılmış ve değerli hissedeceksin. Belki de çevrenden ilgi alaka bekleyeceksin… Bil istiyorum, ben pek sevinemiyorum böyle bir günün varlığına! Dünya Erkekler Günü diye bir şey var mı? Düşün istiyorum! Küçücükten beri kafam hep cinsiyetler üstü çalışmış olsa da canım vatanımda ve dünyada kadına karşı uygulanan ç

Selam sevgili kardeşim, Uzun süredir kişisel gelişimle ilgili bir şeyler yazmıyordum. Biliyorsun bu kardeşin bireyselden toplumsala, toplumsaldan bireysele dalgalanıp duruyor. Her seferinde yapmaya çalıştıklarım, mücadelem aynı. Büyük bir ütopya uğrunda, “ yeryüzü cenneti” ni yaratacak insanı tanımlamak. Onu anlamak, araştırmak, gelişip hep birlikte oraya ulaşmak… Bir mikro evrenden bakıyorum olaya, bir de makro evrenden. Bazen pek iyi anlatıyorum öğrendiklerimi, bildiklerim

Canım kardeşim merhaba, Bugün sana kendini yakından tanımak için yapabileceğin çok önemli bir çalışma hakkında yazmaya çalışacağım. Çünkü en çok kendini tanımayı başarabilmiş ruhlar, bitmeyen bir azimle yolda kalmaya devam edebilirler. Geçen yazıda yazdım; yol hep kendimize… Hatırlayalım! Aydınlık ve karanlığın savaşı üzerine kurulmuş bir düzen içinde milyonlarca yıldır yaşayan bir tür olarak kendi aydınlığını hiç düşündün mü kardeşim? Kendi içinde ışığa kavuşmanın nasıl mümk

Sürekli bir yerlere, bir tarafa ait olmak zorunda mı hissediyorsun kendini kardeşim? Bu ihtiyaç çok normal biliyorum. Maslow’un[1] meşhur ihtiyaçlar piramidinde üçüncü sırada olan “aidiyet ve sevgi” basamağına denk geliyor. İnsan önce fiziksel ihtiyaçlarını ve güvenlik sorununu hallettikten sonra bu üçüncü adıma gelebiliyor. Şimdilerde her ne kadar Corona salgını ve hayatımız üzerindeki etkileri, nerdeyse yetmiş yıllık bu sistemi bile alt üst etmiş olsa da BİZ bu haliyle anl

Nasılsın kardeşim? Umarım iyisindir. Ben bu aralar biraz karışığım yine. Tam da içimde netliğe ulaştığımı sandığım, yapmak istediğim şeylerle ilgili güzel kararlar aldığım ve motive bir şekilde çalışmaya başladığım zamanlardı. Sonra yine bir şeyler oldu, anlayamadım. Halbuki meditasyon, iç gözlem, koçluk tam gaz devam ediyor. Kendilik işçiliğinde uzmanlaşmaya doğru yol alıyorum anlayacağın… Ama yine de “bir şeyler olmuyor “hissi çöreklendi içimde. Ne yapsam olmuyor. Hatta baş

Canım kardeşim, Umarım kardeşlikle dolu, sevilip, sayıldığın harika bir bayram geçirmişsindir. Senin için bunları dilerken, gerçek anlamlarıyla bu duyguları yaşamış olmanı kastediyorum. Her şeyin SEVGİ’den yaratıldığını bilen ÖZ’üm her yeni gün sevme kapasitemi büyütebilmenin hasretiyle yanıp tutuşuyor bu sıralar. Kalbim genişliyor ben sevdikçe. Nasıl mı anlıyorum? Eskiden ezbere bildiğim ama anlamlarıyla derin bağlar kurmadığım bazı söylemler bir biliş haline dönüşüyor içimd

Merhaba Kardeşim, Biliyorsun geçen seferden, yarım kalan bir yazım var. Konusu derin olduğundan mı, ben yazmakta kendimi yetersiz hissettiğimden mi bilinmez geçen sefer bitiremedim. Kısacık yazıp anlatacak bir şey de değil ama belki birlikte düşünürüz yazdıklarımı. Şimdi zaman, deneme zamanı… Aslında kafamda kaç haftadır dönüp dolaşan bir konu bu kardeşim. Başka bir şeylerle birleşmeyi bekliyordu, nihayet bulduğumu sanıyorum. Bulunca da seninle paylaşmak istedim hemen. Yazmak